23/3/2007 - DÜŞÜM
DÜŞÜM...
Sevmeyi de öğrendim
acı çekmeyi de
Azalan umutlarım oldu bir zaman
Çaresizlik ve yokluklarla süsledim hayatı
tektim
Kocaman bir hücre
beyaz ve tek pencereli
olmayan gardiyan gürültüleri
Aynı suçtan yatan yoldaşlarımın
sessizliği...
Sonra umut buldum
kahverengi gözlerinde
öğrenmiştim ya sevmeyi
sana da öğreteyim istedim
hemde sensiz yaşayacak kadar çok
o kadar çok sevdim ki
sensizlik kaderim oldu
sustum...
Usulca hücreme döndüm
kapattım perdesini pencerenin
Işığı görmeden seni düşledim
Geri geldin...
Doruk ATEŞ'e teşekkürler.....
| 
![](<a href="http://imageshack.us"><img src="http://imageshack.us/img/iss1.png" border="0" /></a>){kind=link}